این روزها درس نمی خونم اما غرق درس و دانشگاهم. این روزها خیلی خوب کار نمی کنم اما غرق کار و شرکتم. این روزها کدبانوگری نمی کنم اما غرق آشپزخونه کوچولوی نازنینم. این روزها غرق زندگی ام. بعد از مدتها یه خرید جانانه خیلی می چسبه، مخصوصاً وقتی که یه مغازه حراجی پیدا کنی. یه شومیز حریر مشکی و یه مانتو و یه بلوز دامن میشه نتیجه این حس و حال لطیف. بلوز و دامن رو که انقدر دوست دارم گذاشتم برای عید نوروز!!! آینده نگری ام توی حلقم به خدا. چهار تا هم عطر خریدم که دو تاش تقدیم همسری شد. هر چند حس می کنم همسری مثل همیشه دوسشون نداره و من نمی دونم خوب چه کاریه من انقدر تنوع

این هفته خیلی خوبه و اصلنم شنبه اش خر نیست:) بی دلیل که نیست این خاص بودنش. سه شنبه و چهارشنبه تعطیله و دوشنبه هم که من تا ظهر هستم و در واقع رسماً فردا آخر هفته کاری منه. بزن کف قشگه رو. ضمناً منم اصلاً تنبل نیستم و کارمم خیلی دوست دارم. پنجشنبه با همسری رفتیم نمایشگاه ک.ت.ا.ب شرکت و انقدر هی لیست رو بالا و پایین کردم آخرش رسیدم به 250 هزار تومن درخواست که درصد بسیار کمی کتاب داره و اون درصد کم هم کادوی برادرزاده و همسر می باشد. کلی سفال رو سفارش دادیم و خلاصه اینچنین ثابت کردیم که نقش بسیار موثری در پایین آوردن سرانه مطالعه کشور داریم و باشد که خجالت بکشیم ا

خوب نيستم. انگار که همش منتظر تاییدم. به خودم اعتماد ندارم. انگار از عهده هیچ کاری برنمیام. نه درست درس می خونم. نه درست کار می کنم. نه هنری دارم. چرا؟ مشکل کجاست؟ اعتماد به نفس کاری رو ندارم. هیچکس روم حسابی باز نمی کنه. دقیقاً من توی این زندگی چی میخوام و به چی باید برسم؟ خدایا خوب نیستم بیا پیشم بغلم کن، کنارم باش.

دیشب تا ساعت 2.5 شب بیدار بودیم. اینم از آخر هفته ما، یعنی به هیچ عنوان از اول سال تا حالا چیزی به اسم تفریح و گردش و استراحت برای ما مفهوم نداشته!!! اما خوب اینم بگم که پرده هامون خیلی ناز و شکیل شدن. خیلی قیافه خونه عشقمون رو عوض کرد. انقدر که من الان ذوق دارم 45 دقیقه بگذره و برم کلاس زبان و کوییزی که اصلاً براش نخوندم رو بدم و سریع بپرم خونه و جلو پرده ها بشینم و ذوقشون رو بکنم. خواهری اومد تهران و فاز جدیدی از زندگی رو شروع کرد. امروز که باهاش حرف میزدم هی از برادر دومی می گفت که روز جمعه رفته کمکش و کل مدت اثاث کشی اونجا بوده. راستش خیلی آدم خواستنی و محبوب